„To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie” /Mt 17, 1-9/.

W dzisiejszej Ewangelii Jezus zabiera uczniów na górę, aby objawić im swoją chwałę. „ Twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło - notuje ewangelista Mateusz. To wydarzenie miało przygotować apostołów i umocnić ich wiarę na czas próby.

Tą Górą Przemienienia jest dla nas każda Eucharystia. Jezus codzienne zabiera nas na tą górę i na naszych oczach się przemienia. To doświadczenie każdej Eucharystii jest nam potrzebne dla naszej wiary i naszej religijności, a przede wszystkim na godzinę naszej próby! Abyśmy w godzinę próby nie zwątpili!

Prośmy podczas dzisiejszej Eucharystii, aby Bóg umocnił także naszą wiarę i przemienił nasze życie.

„Królestwo niebieskie podobne jest do skarbu ukrytego w roli. (Mt 13,44-46)

Nie jest łatwo zrozumieć Jezusowe przypowieści z dzisiejszej Ewangelii o skarbie i perle. Ich treścią jest wartość Królestwa Bożego, wartość zbawienia, ale też wartość wiary.

Czy warto poświęcić wszystko, co mam, aby zdobyć skarb, aby kupić perłę? Czy warto zamienić spokojne, bezstresowe życie człowieka nienarzucającego się Bogu na życie chrześcijanina, na niewygodne życie katolika? Warto pod jednym warunkiem. Że to, co poświęcam, z czego rezygnuję, ma mniejszą wartość niż to, dla czego podejmuję wysiłek i ryzyko, niż to, co mam do zyskania.

Wiara jest tym skarbem wciąż szukanym, zdobywanym, odkrywanym. Wtedy dopiero wiadomo, że warto dla niej poświęcić wszystko.

„Królestwo niebieskie podobne jest do człowieka, który posiał dobre nasienie na swojej roli”. /Mt 13,24-30/

Pan Bóg, choć wszechmocny i pełen potęgi, jest dobry i łaskawy dla nas. Cierpliwie pozwala nam wzrastać, pielęgnuje to, co zasiał. Do nas należy dbanie o wierność Bogu i Jego przykazaniom, o królestwo Boże, które jest pomiędzy z nami.

Przyjdzie bowiem czas sądu, o czym wspomina dzisiejsza Ewangelia, kiedy dobre ziarno zostanie oddzielone od chwastów.

Oby nasze piękne życie było tym dobrym ziarnem przynoszącym jak najobfitszy plon.

„Oto siewca wyszedł siać”. /Mt 13,1-23/

Gromadzimy się na niedzielnej Mszy świętej, aby słuchać Bożego słowa i składać Bogu dziękczynienie. To słowo, którego słuchamy każdej niedzieli jest jak ziarno, które Bóg rzuca w glebę naszych serc, by przemieniało nasze życie, zwiastując nam radosne Boże obietnice.

Słuchajmy uważnie Bożego Słowa. To wszystko co ogłasza Pismo spełniło się i spełni się również w naszym życiu, gdy z wiarą przyjmiemy także i dzisiaj radosną nowinę zbawienia.

Często jesteśmy jak niedobra ziemia, a ziarno Bożego słowa nie przemienia nas i nie przynosimy plonu. Otworzymy się zatem na Boże słowo, którym tak obficie karmi nas Kościół każdej niedzieli.