„Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie” /Mt 2,1-12/

Zajaśniało nad ludzkością światło Chrystusa. To On, Bóg, objawił się jako człowiek, by przynieść zbawienie wszystkim narodom. Tę  prawdę przypomina nam co roku Uroczystość Objawienia Pańskiego, zwana  popularnie - Świętem Trzech Króli.

Uznajmy w Nim naszego Pana, jak uznali Go Mędrcy ze Wschodu, składając Mu dary jako Królowi, Kapłanowi i Bratu każdego człowieka.

Upadnijmy, jak trzej mędrcy, na twarz i złóżmy Mu pokłon. I ofiarujmy swe dary: złoto naszych serc, kadzidło naszych słów i czynów, mirrę naszych cierpień i udręk codzienności.

„Słowo stało się ciałem  i zamieszkało między nam”. /J 1,1-5.9-14/

Trwa radość ze świąt Bożego Narodzenia, radość z zamieszkania Jezusa wśród nas.

Z tego to powodu chcemy być dobrzy dla drugich, bo Bóg jest dobry dla nas. Liturgia czytań nawiązuje dziś do istoty tajemnicy wcielenia. Oto Słowo stało się ciałem. Tym, którzy to Słowo przyjęli, dało moc, by mogli stać się dziećmi Bożymi.

Z pokorą i miłością przyjmijmy Boże Słowo do naszych serc i naszego życia, i prośmy nowo narodzonego Jezusa podczas adoracji Najświętszego Sakramentu, aby radość Bożego Narodzenia stała się naszym udziałem.

„Lecz Maryja zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu”. /Łk 2, 16-21/

Bóg Ojciec tak bardzo nas umiłował, że dał nam Swojego Syna, który stał się jednym z nas. Dokonało się to w łonie Świętej Bożej Rodzicielki, której uroczystość dzisiaj obchodzimy.

W Swojej Matce daje nam Jezus wzór do naśladowania. Reprezentuje Ona całkowitą uległość wobec woli Bożej, która zaczęła się w chwili Zwiastowania, przez betlejemski żłóbek, aż po Górę Kalwarię.

Dzień dzisiejszy jest również początkiem Nowego Roku Pańskiego. Dziękujmy dziś Maryi także za to, że swą macierzyńską opieką otacza cały Lud Boży, a jako Matka Kościoła, oręduje za nami u Boga. Zawierzajmy Jej siebie, aby kierowała naszymi krokami w tym nowym czasie, który Pan nam daje, i aby pomagała nam być prawdziwymi przyjaciółmi Jej Syna, a tym samym również odważnymi budowniczymi Jego królestwa w świecie.

 „Dzieci, jest już ostatnia godzina...” /1 J 2, 18-21/

Za kilka godzin rok 2019 przejdzie w naszym życiu do historii. Wraz ze starym rokiem mijają nie tylko dni przykre i złe, ale zapada w przeszłość także to, co było piękne i radosne w odchodzącym roku. Bóg nas wybrał i nam zaufał, obdarzył godnością swoich dzieci i powierzył każdemu z nas odpowiednie zadanie do spełnienia. Nie zostawił nas samych, ale poprowadził drogami do Bożego miłosierdzia, którego tak potrzeba współczesnemu człowiekowi.

Odchodzący od nas czas, rodzi w naszych umysłach i sercach wiele refleksji. Na przełomie lat trzeba nam powiedzieć Bogu: bądź uwielbiony od nas za wszystko co w nas i przez nas zdziałałeś, za wszelkie dary i łaski. Trzeba także uczciwie powiedzieć w słowach suplikacji: przebacz Panie za zło, za grzech zaniedbania, obojętności i wszelkie zniewagi Bożego majestatu, za zaniedbane Msze św. niedzielnej, lekceważenie Dnia Pańskiego, za gniew i nienawiść w rodzinie i sąsiedztwie, za pijaństwo w rodzinach, za zniszczone sumienia, brzydkie słownictwo, wszelką nieuczciwość, za lenistwo, złe wychowanie dzieci i młodzieży, za złe obyczaje.

Dlatego dziś wołać będziemy: Pochyl się - Panie - nad nami grzesznymi, ulecz naszą słabość, naucz zwyciężać wszelkie zło, pozwól wszystkim mieszkańcom ziemi doświadczyć Twojego miłosierdzia.