Cmentarz to miejsce, które od wieków wpisane jest w krajobraz naszych miast i wiosek. Nie bez powodu cmentarze nazywa się nekropoliami, czyli miastami umarłych. Ale my chrześcijanie wierzymy, że nasi zmarli żyją w innym wymiarze, dlatego patrzymy na cmentarz i groby naszych bliskich poprzez zasłonę wieczności. Gdyby było inaczej, to te miejsca świeciłyby pustkami.

Tymczasem w listopadowe dni refleksji, zadumy i modlitwy nasze cmentarze żyją swoim życiem. One mają swoją duszę. Tablice nagrobne są jak puzzle składające się na opis dziejów tych, którzy odeszli. Ale to również historia czytana z nagrobków i chwała tym wszystkim, którzy dbają o to, aby pamięć o bliskich przeżyła następne pokolenia.

Nasz cmentarz parafialny to miejsce wyjątkowe. Nie ma dnia, żeby na grobach naszych bliskich nie płonęły dziesiątki, a nawet setki zniczy. Co jak co, ale pamięć o zmarłych przekuwana w modlitwę, to wizytówka naszej wspólnoty parafialnej. I cieszymy się wszyscy, że ta nasza nekropolia staje się coraz piękniejsza.

(FOTO w galerii)