„Nawróćcie się do Pana Boga waszego!” /Jl 2,12-18/

„Oto teraz czas upragniony, oto teraz dzień zbawienia". Razem z całym Kościołem rozpoczynamy okres wielkopostnej pokuty, obrzędem posypania głów popiołem.

Przez czterdzieści dni będziemy przygotowywać nasze serca na wielkie święta Śmierci i Zmartwychwstania Chrystusa.

Pokuta ma być wyrazem naszej dobrej woli. Mamy rozdzierać serca, a nie szaty. Te cechy pokuty chrześcijańskiej podają dzisiejsze czytania Pisma świętego. Jest to program naszego przygotowania do odnowienia przymierza z Bogiem.

„Nie przyszedłem znieść Prawa albo Proroków, ale wypełnić” /Mt 5,17/.

Gromadzimy się dziś, aby odkryć głębszy sens Bożego Prawa. Jezus mówi w Kazaniu na górze: „Nie przyszedłem znieść Prawa albo Proroków, ale wypełnić” (Mt 5,17).

On nie usuwa dawnych przykazań, ale uczy nas ich interpretacji w kluczu miłości Boga i bliźniego. Uczniowie Jezusa to ci, którzy nie kierują się literą, lecz duchem; nie pytają tylko: „co wolno?”, ale raczej: „co jest dobre, co prowadzi do miłości?”.

Prośmy w tej Eucharystii, aby nasze serca stawały się coraz bardziej posłuszne Duchowi Świętemu – Temu, który daje siłę, by Boże Prawo było nas dla prawem życia, a nie ciężarem.

„Wy jesteście solą ziemi... Wy jesteście światłem świata” /Mt 5,13–16/

Jezus daje zadanie swym uczniom, by byli solą ziemi i światłem świata. Sól oznacza dobre życie i służbę dla bliźnich, a światło oznacza prawdę głoszoną i wyznawaną — tak można interpretować dzisiejszą Ewangelię.

Świat potrzebuje światła prawdy i soli dobra. Mamy być i światłem, i solą, aby ludzie mogli poznać prawdę i umocnieni dobrem chwalili Boga. W Eucharystii Chrystus oświeca swą prawdą i karmi swym Ciałem wszystkich, którzy chcą pomnażać dobro na ziemi i służyć prawdzie.

Prośmy Chrystusa by rozjaśniało w nas Jego światło, a życie nasze stało się solą dla ziemi.

„Jezus, widząc tłumy, wyszedł na górę”. /Mt 5, 1-12/

Błogosławieństwa, o których Jezus mówi w dzisiejszej Ewangelii, są wskazówką na drodze naszej wiary. Mogą być dla nas również umocnieniem w ciężkich chwilach, kiedy ktoś nas wyśmiewa z powodu wiary w Jezusa i wyznawanych wartości, kiedy trudno zachować czystość serca, kiedy są w nas wątpliwości.

Jezus mówi: „Cieszcie się i radujcie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie”. Smutek, cierpienie, niepokój nie są naszym celem, nie warto się na nich zatrzymywać.

Prośmy dobrego Boga, byśmy przez życie zgodne z duchem błogosławieństw ewangelicznych - zasłużyli na wieczną nagrodę.