ROZWAŻANIA ADWENTOWE 2019
ŚRODA PIERWSZEGO TYGODNIA ADWENTU
04.12.2019
„Jedli wszyscy do syta, a pozostałych ułomków zebrano jeszcze siedem pełnych koszów”. /Mt 15, 37/
Zaproszenie na górę, na osobiste spotkanie z Panem, na „ucztę”, która jest przedsmakiem nieba, kierowane jest do każdego z nas.
Przychodząc na Mszę Świętą, dostępujemy udziału w „uczcie”, którą zapowiadał prorok Izajasz, i uczestniczymy w „łamaniu chleba” niczym tłumy zebrane wokół Jezusa nad Jeziorem Galilejskim.
Pan Bóg przygotowuje dla nas ucztę każdego dnia i każdego dnia zaprasza nas na spotkanie z sobą, spotkanie w szczególnej bliskości, której – gdy podchodzimy do niego z odpowiednią wiarą i należytym przygotowaniem – możemy doświadczać niemal dotykalnie. Przygotuj, Panie, nasze serca, abyśmy byli godni wziąć udział w uczcie wiecznego życia i mogli otrzymać pokarm niebieski z rąk Jezusa Chrystusa, gdy przyjdzie w chwale (por. Kolekta).
ROZWAŻANIA ADWENTOWE 2019
WTOREK PIERWSZEGO TYGODNIA ADWENTU
03.12.2019
„Szczęśliwe oczy, które widzą to, co wy widzicie”. /Łk 10, 23-24/
Wielu proroków faktycznie pragnęło zobaczyć Boga na własne oczy, chciało spotkać się z Nim twarzą w twarz. Wiemy z lektury Pisma Świętego, że udało się to nielicznym. Nie było wszystkim dane ujrzeć tego, co my możemy oglądać.
Spotkanie z Bogiem przychodzącym do nas w Eucharystii jest spotkaniem z kochającym Ojcem, jest spotkaniem z Jezusem Chrystusem oddającym na ołtarzu swoje życie za nas. Możemy na własne oczy zobaczyć Boga, który pragnie ofiarować się nam w niewielkim kawałku białego chleba.
Świadomi tego, jak wielkiej łaski dostępujemy, przystępując do ołtarza Pańskiego, obyśmy jak najczęściej chcieli doświadczać Jego obecności w sakramencie Eucharystii.
ROZWAŻANIA ADWENTOWE 2019
PONIEDZIAŁEK PIERWSZEGO TYGODNIA ADWENTU
02.12.2019
„Panie, nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój”. /Mt 8, 8/.
Słowa wypowiedziane przez setnika z dzisiejszej Ewangelii z pewnością są nam dobrze znane, a nawet bliskie, bo przecież każdej niedzieli – a może nawet i każdego dnia – wypowiadamy je w nieco zmienionej formie, podczas Mszy św. tuż przed przyjęciem Ciała Chrystusa.
Może czynimy to czasami trochę mechanicznie – wtórując po prostu tłumowi, który nas otacza, i nie zastanawiamy się nad ich znaczeniem. A przecież są one dowodem, świadectwem naszej wiary. Gdy podczas Eucharystii wypowiadamy frazę setnika, wyrażamy naszą niegodność wobec wyjątkowego daru Ciała i Krwi Chrystusa, które przyjmujemy.
Oby nasze serca na to spotkanie z Chrystusem w Eucharystii były zawsze przygotowane, aby gdy przyjdzie i zapuka do naszych drzwi, zastał nas czuwających na modlitwie i z radością głoszących Jego chwałę.
MSZE ŚW. O MATCE BOŻEJ W ADWENCIE 2019
RORATY 2019
W należytym przeżyciu czasu Adwentu i przygotowaniu do Świąt Bożego Narodzenia pomagają nam „Roraty”. Nazwa „Roraty” pochodzi od pieśni na wejście rozpoczynającej się od słów "Rorate caeli desuper" – "Spuśćcie rosę niebiosa".
Uczestnictwo w Roratach jest piękną postawą czuwania i oczekiwania razem z Maryją na nadejście Zbawiciela w tajemnicy Bożego Narodzenia. To Ona razem z Kościołem czeka na przyjście chwalebnego, uwielbionego Chrystusa, a królując w niebie razem z Nim, wspiera Kościół w jego oczekiwaniu na ostateczny Dzień Pański.
W naszej parafii Msze św. roratnie będą odprawiane od poniedziałku do piątku o godz. 17:00, natomiast w sobotę o godz. 7:00 rano. Zapraszamy wszystkich do licznego w nich uczestnictwa i podtrzymywania tej pięknej adwentowej tradycji, zwłaszcza dzieci, młodzież przygotowującą się do Sakramentu bierzmowania, Liturgiczną Służbę Ołtarza oraz Dziewczęcą Służbę Maryjną.
I NIEDZIELA W ADWENCIE 2019
I NIEDZIELA ADWENTU
01.12.2019
„Czuwajcie więc, bo nie wiecie, w którym dniu Pan wasz przyjdzie”. /Mt 24,37-44/
Dzisiejszą niedzielą rozpoczynamy Adwent, czas świętego i radosnego oczekiwania na święta Bożego Narodzenia oraz na powtórne przyjście Chrystusa przy końcu ludzkich dziejów.
Nowy Rok liturgiczny, który zaczynamy, to także nowy, kolejny etap naszej osobistej historii zbawienia. Mijają dni, miesiące, lata. Który to już adwent w naszym życiu? Czy przez owo cykliczne, coroczne uobecnianie tamtego historycznego Adwentu nasze oczekiwanie i tęsknota za Panem stają się coraz intensywniejsze, a nasze myślenie o niebie coraz częstsze? Czy jesteśmy ludźmi, którzy każdego dnia czujnie oczekują na radosne spotkanie z Panem?
Jezus łączy czuwanie z modlitwą i to w każdym czasie. Człowiek czuwania i głębokiej modlitwy nie boi się powrotu Pana, ale z nadzieją oczekuje tego dnia. Czuwając i modląc się stajemy się jak ludzie, którzy w dzień powrotu Pana nabiorą ducha i podniosą głowy, ponieważ odkrywają, że zbliża się dzień odkupienia.

