„Każdego więc, kto tych słów moich słucha i wypełnia je, można porównać z człowiekiem roztropnym, który dom swój zbudował na skale”. /Mt 7, 24/

W księgach Pisma Świętego możemy znaleźć mnóstwo odniesień do roztropności, a także pochwał ludzi roztropnych. Mędrzec Syracydes pisze, że szczęśliwy jest ten, kto znalazł roztropność (Syr 25, 9). Z kolei autor Księgi Przysłów podaje, że roztropny czyni wszystko z rozwagą (Prz 13, 16), wcześniej wskazując, kto jest źródłem owej roztropności: Bo Pan udziela mądrości, z ust Jego – wiedza, roztropność (Prz 2, 6).

We fragmencie Ewangelii według św. Mateusza Jezus również pochwala roztropność, która zaowocowała tym, że ktoś, kto umiał „trafnie ocenić sytuację”, a następnie „działał z rozmysłem”, nie stracił dachu nad głową nawet wtedy, gdy szalejące nawałnice próbowały go powalić. Tak samo – powiada Syn Boży – roztropnym można nazwać tego, kto usłyszawszy Boże słowo, zaczyna wcielać je w życie.

Przychodząc na Eucharystię, słuchamy słowa Bożego – słowa, które kieruje do nas sam Bóg.  Wsłuchując się w słowo Boże, prośmy dobrego Ojca w niebie, by obdarzał nas roztropnością, która da nam tę odwagę kształtowania naszego życia według Jego słowa.