„Panie nie poczytaj im tego grzechu…”/ Dz 7,60/

Drugi dzień Bożego Narodzenia poświęcony jest św. Szczepanowi, pierwszemu męczennikowi za wiarę w Jezusa Chrystusa.

Św. Szczepan poświęcił swe życie dla Chrystusa. Idąc za przykładem swego Pana nie złorzeczył swoim oprawcom ale za nich się modlił "Panie nie poczytaj im tego grzechu". Jego męczeńska śmieć to świadectwo wiary i miłości złożonej Chrystusowi.

Niech uroczystość Bożego Narodzenia i Święto św. Szczepana, świadka Chrystusa umacnia naszą wiarę i dodaje odwagi do mężnego jej wyznawania.

Prawda o Bożym Narodzeniu, którą co roku Kościół pozwala nam świętować, to jedna z największych prawd naszej wiary i całego chrześcijaństwa. Tę prawdę najlepiej oddają słowa zapisane przez św. Jana Ewangelistę: "Słowo stało się ciałem i zamieszkało między nami…".

Pochylając się nad tą niezwykłą Tajemnicą Wcielenia Bożego Syna, składamy sobie wszyscy świąteczne życzenia. Niech „Słowo staje się Ciałem” w życiu każdego z nas! Bo nie wystarczy mówić: wierzymy, że „Bóg się narodził”. Ważniejsze jest, aby tą prawdą wiary żyć na co dzień.

Dlatego cieszmy się tymi Świętami. Cieszmy się tym, że Boga mamy w sercu, że On w nas się narodził. Zanieśmy tę radość do naszych domów. Dzielmy się nią, jak białym opłatkiem w wigilijny wieczór. I bądźmy takim małym Betlejem, gdzie Jezus będzie miał zawsze godne miejsce, aby się narodzić. Szczęść Wam Boże na całe Święta!

                                                         Ks. Stanisław Śliwa

                                                          Ks. Krzysztof Baran

„Ziemia ujrzała swego Zbawiciela.” /Psalm /

Na różne sposoby przemawiał Bóg do ludzi w ciągu wieków. Ostatecznie przemówił przez swojego Syna Jezusa Chrystusa, który przyszedł  na świat dać nam życie wieczne.

Uroczystość Bożego Narodzenia uświadamia nam, że Jezus jest z nami, że stał się jednym z nas. Przyszedł, by zbawić swój lud od grzechów. My przyszliśmy, by jak pasterze znaleźć Dziecię, Maryję i Józefa.

Z wiarą dziękujmy Bogu Ojcu za obecność Jego Syna wśród nas i pokorą przyjmijmy do naszych serc dar Wcielonego Słowa.

Przeżywamy ostatnia niedziele adwentu a zarazem dzień wigilijny. Nazwa wigilia pochodzi od słów łacińskich: vigiliare – czuwać.

Zwyczajowo rozpoczyna się ona wraz z ukazaniem się na niebie pierwszej gwiazdy. Zgodnie z tradycją wieczerzę wigilijną rozpoczyna się modlitwą i czytaniem fragmentu Ewangelii wg. św. Łukasza o narodzinach Jezusa. Potem następuje łamanie się opłatkiem z równoczesnym składaniem sobie nawzajem życzeń oraz uroczysta kolacja o charakterze postnym.

Do wigilijnej tradycji należy także wspólne śpiewanie kolęd, czyli pieśni o Bożym Narodzeniu. Wigilię kończy wyjście na Mszę św. o północy, czyli Pasterką na którą zapraszamy.