„Marto, Marto, troszczysz się i niepokoisz o wiele, a potrzeba mało albo tylko jednego”. /Łk 10,25-37

Scena z dzisiejszej ewangelii pokazuje nam dwie siostry: Martę i Marię. Marta krzątała się, chcąc jak najlepiej ugościć Jezusa, a Maria w tym czasie słuchała Pana.

Ona rzeczywiście wybrała to, co przynosi największą korzyść. Otwarła się w pełni na Jezusa. Siedząc u Jego stóp karmiła się tym wszystkim, czym On się dzielił. Inaczej niż Marta, dla której ważniejszym od spotkania z Mistrzem było troszczenie się o wszelkie inne sprawy.

Chciejmy z ufnością wsłuchiwać się w glos Chrystusa, który daje nam moc do dobrego życia.

„Nauczycielu, co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne?” /Łk 10,25-37/

„Co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne”? To bardzo piękne i bardzo ważne pytanie. I my rozważając dzisiejszą ewangelię chciejmy się nad tym zastanowić, czyż nie jest to najważniejsze pytanie w naszym życiu? Co może być ważniejsze od zbawienia?

Jezus mówi konkretnie, co zrobić aby osiągnąć zbawienie. Wskazuje człowiekowi drogę, na którą trzeba wejść i nią iść, a jest to droga miłości Boga i bliźniego.

Niech  udział w niedzielnej Eucharystii  uwrażliwi nasze serca na potrzeby innych, abyśmy potrafili dawać szczęście innym, stając się w ten sposób miłosiernymi samarytanami.

„Proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo.”.…” / Łk 10, 1-9/

„Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało, proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo”. Tymi słowami Pan Jezus zachęcał do modlitwy za powołanych do służby Bogu.

Te same słowa kieruje dziś do nas. Warto nam dzisiaj przejąć się tym wezwaniem Pana Jezusa, aby nie zabrakło tych, którzy głoszą Słowo Boże i sprawują sakramenty święte, zwłaszcza Eucharystię.

Nie zapominajmy również, że wszyscy na mocy chrztu jesteśmy posłani do pracy na Boskich polach, wszyscy jesteśmy wezwani przez Boga, aby nieść dobrą Nowinę o zbawieniu całemu światu.

„ Ty jesteś Piotr Opoka, i na tej opoce zbuduję mój Kościół…”/Mt 16,13-19/

Wraz z całym Kościołem oddajemy dziś cześć świętym Apostołom Piotrowi i Pawłowi.

Chociaż nie zginęli jednocześnie, Kościół obchodzi ich uroczystość w jednym dniu. Obaj nieoczekiwanie dla siebie stali się filarami Kościoła Jezusa Chrystusa. Zostali wybrani nie dla własnej chwały, ale dla chwały Boga i ze względu na nasze zbawienie. Obaj nie przestają świadczyć w Kościele o prawdziwości Ewangelii, wzywając nas do żywej wiary.

Dzisiejsza uroczystość jest również okazja do wdzięczności wobec Boga z a przynależność do Kościoła, którego widzialną głową jest biskup Rzymu.