„Nie możecie służyć Bogu i Mamonie”./Łk 16, 10-13

Stwierdzenie Jezusa z dzisiejszej Ewangelii: „Nie możecie służyć Bogu i mamonie” skłania do refleksji, co w moim życiu jest mamoną.

Przychodzimy do kościoła na Mszę św., modlimy się, chcemy służyć Bogu. Czym są jednak zaprzątnięte nasze myśli, ku czemu kierują się nasze serca?

Stojąc przed ołtarzem, możemy oddać Bogu to, co nas od Niego oddziela i jest ważniejsze od naszego Stwórcy modląc się: Tak, Panie, chcę, abyś to Ty był na pierwszym miejscu w moim życiu.

„Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne./J 3,13-17/

W liturgii przeżywamy dzisiaj święto Podwyższenia Krzyża Świętego. Nawiązuje ono do odnalezienia przez cesarzową św. Helenę drzewa krzyża w Jerozolimie.

Dzisiaj to święto przypomina nam o miejscu i znaczeniu krzyża w naszym życiu osobistym i w przestrzeni publicznej.

Prośmy podczas tej Eucharystii, aby krzyż Jezusa, znak naszego zbawienia, był przez nas coraz lepiej rozumiany, miłowany i szanowany.

„Nikt z was, kto nie wyrzeka się wszystkiego, co posiada, nie może być moim uczniem”. /Łk 14,25-33/

Pan Jezus stawia nam – swoim uczniom − wysokie wymagania. Ma być w naszym życiu na pierwszym miejscu. Od Niego winno brać początek każde działanie i w Nim znajdować swoje dopełnienie.

Jako komentarz do słów dzisiejszej Ewangelii niech posłużą słowa Świętego Augustyna: „Jeśli Bóg jest na pierwszym miejscu w twoim życiu, to wszystko jest na właściwym miejscu”.

Niech zaskakujące słowa Chrystusa z dzisiejszej Ewangelii pomogą nam poukładać właściwie wszystkie sprawy. Za wszystkie grzechy, zaniedbania i zatwardziałość serc przepraszajmy dobrego Boga.

„Kto się wywyższa, będzie poniżony, a kto się poniża, będzie wywyższony.” /Łk 14,1.7-14/

 Chrystus zaprasza nas teraz na ucztę słowa Bożego, każdy z nas przychodząc tutaj do świątyni zajął swoje miejsce, abym jak najlepiej spotkać się z Jezusem. 

 W dzisiejszej Ewangelii jest mowa o zajmowaniu miejsc. Jednak nie chodzi tutaj Jezusowi o miejsca w Kościele, ale raczej o lekcję pokory. Każdy z nas ma patrzeć na drugiego człowieka, tak jak na Chrystusa. Żeby tak patrzeć potrzebna jest w sercu człowieka pokora. To właśnie chce nam dzisiaj podkreślić liturgia słowa. 

Wsłuchajmy się w Boże słowo i przemieniajmy nasze serca, na podobieństwo serca Jezusowego.