" Czy jednak naprawdę zamieszka Bóg na ziemi?" /1 Krl 8,22-23.27-30/

Dzisiejsza niedziela ma dla naszej parafii i dla naszego kościoła szczególne znaczenie. Jest to bowiem święto naszej parafialnej świątyni. Obchodzimy uroczyście rocznicę jej poświęcenia. Jest to miejsce bardzo nam drogie, jest to miejsce, w którym spotykamy się z Chrystusem i w którym gromadzi się cała nasza wspólnota parafialna.

Zjednoczeni w wierze, nadziei i miłości pragniemy wyrazić wdzięczność Bogu za to miejsce Jego szczególnego przebywania pośród nas. Wdzięczną modlitwą chcemy objąć wszystkich fundatorów, ofiarodawców i osoby troszczące się o dom Boga, w którym możemy się gromadzić.

Prośmy także o potrzebne nam łaski, abyśmy zawsze godnie i owocnie mogli przeżywać każde spotkanie z Bogiem w świątyni, oraz o postawę wielkoduszności w trosce o utrzymanie naszego parafialnego

„Oto ja, poślij mnie!” / Iz 6,8-9a/

Oto ja, poślij mnie! Hasłem tegorocznego Tygodnia Misyjnego są słowa starotestamentalnego proroka Izajasza.

Posłanie jest w tradycji wiary związanie z Osobą Boga, który jest Posyłającym. Skoro misje to sprawa wiary, to przyjecie posłania jest swoistą rozmową z Bogiem – naszą modlitwą. Przyjmijmy na nowo prawdę o naszym chrzcielnym wybraniu i posłaniu.

Niech Tydzień Misyjny rozbudzi w każdym ochrzczonym pragnienie współpracy dla ewangelizacji świata.

„Uczta weselna wprawdzie jest gotowa, lecz zaproszeni nie byli jej godni”. /Mt 22, 1-14/

Ewangeliczna przypowieść, którą dziś rozważamy, podejmuje również związaną z ucztą. Jezus używa prostych słów i obrazów, by jeszcze lepiej podkreślić, że Bóg nieustannie kieruje swoje zaproszenie na ucztę w niebie do wszystkich ludzi, ale nie każdy chce pozytywnie odpowiedzieć na Jego słowa. Przedsmakiem tej uczty jest każda Eucharystia, w której uczestniczymy. Oby była dla nas wyjątkową ucztą, na którą zaprosił nas Pan Bóg.

W tę październikową niedzielę po raz kolejny w naszej ojczyźnie przeżywany jest Dzień Papieski. Każdy, kto miał możliwość spotkania ze św. Janem Pawłem II, może śmiało powiedzieć, że spotkanie z naszym Rodakiem było dla wielu z nas prawdziwą duchową ucztą. Słuchanie papieskich homilii i rozważań umacniało naszą wiarę i było zachętą do refleksji nad życiem.

Uczestnicząc dziś w Eucharystii, podziękujmy Panu Bogu za tego niezwykłego świadka wiary, jakim był św. Jan Paweł II, ufając, że na nowo odkryjemy jego słowa i staną się one dla nas prawdziwą duchową ucztą.

„Królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoc” /Mt 21,43/

Jezus często mówi o Królestwie Bożym nawiązując do winnicy. Zwróć uwagę, że gospodarz założył winnicę, ale potem oddał ją rolnikom w dzierżawę.

Bóg również chce współdziałać z człowiekiem i tak jak rolnikom, tak i tobie chce powierzyć cząstkę opieki nad swoim Królestwem na ziemi.

Gospodarz oczekuje plonów i owoców. Tą winnicą jesteś ty. Ty masz w sobie wszystkie zasoby potrzebne do dokonania zmiany. Dzięki temu, co otrzymałeś, możesz uszczęśliwiać innych, budzić ich do życia. Czy twoi bliscy i przyjaciele mogliby powiedzieć, że czerpią od ciebie energię? A może jesteś raczej dla innych źródłem zniechęcenia?

Oddajmy Panu nasze niepokoje i trudności słowami psalmu, który dzisiaj będziemy śpiewać: „Powróć , Boże Zastępów, wejrzyj z nieba, spójrz i nawiedź tę winorośl”.