Wyszukiwarka

Wizyty na stronie

Dzisiaj 52

Wszystkich 424216

Rok Liturgiczny

ROK LITURGICZNY 2018

Różaniec Święty

O właściwe wykorzystanie bogactw.

Módlmy się, aby bogactwa były wykorzystywane właściwie, nie ulegając pokusie egoizmu, lecz zawsze służąc dobru wspólnemu i solidarności z tymi, którzy mają mniej.

V Synod Diecezji

V-Synod-Diecezji-Tarnowskiej

ROZWAŻANIA ADWENTOWE 2020.12.08

UROCZYSTOŚĆ NIEPOKALANEGO POCZĘCIA NMP

08.12.2020

 

„Bądź pozdrowiona, łaski pełna”. / Łk 1,28/

 

0131-0132 maria immaculataPodczas dzisiejszej uroczystości pragniemy podziękować Bogu za wybranie Maryi do wielkich rzeczy. Maryja urodziła się bez grzechu pierworodnego. Warto dziś przyjrzeć się tej tajemnicy.

 

Prawda o Niepokalanym Poczęciu była kultywowana przez wieki przez wiernych, a ostatecznie 8 grudnia 1854 roku papież Pius IX uroczyście ogłosił, że Maryja była wolna od zmazy grzechu pierworodnego. Niedługo potem sama Maryja potwierdziła ten dogmat, kiedy objawiając się prostej dziewczynce Bernadetcie Soubirous, przedstawiła się jej jako „Niepokalane Poczęcie”. Tajemnica niepokalanego poczęcia mówi nam, że Maryja od samego początku była z Bogiem w szczególnej więzi. Bóg obdarzył Ją specjalną łaską. Było to ogromne wywyższenie Maryi. I przy tym, patrząc na Jej życie, dostrzegamy, że Matka Najświętsza nie zmarnowała tej łaski i nie zawiodła tego zaufania, którym obdarzył Ją Stwórca.

 

Także i my jesteśmy powołani, aby z Bożą łaską zostać świętymi i nieskalanymi na wzór Maryi. Warto dziś zwrócić się do Matki Niepokalanej. Maryja z pewnością pomoże nam trwać przy Bogu. Ona uczy nas, jak z pokorą być wiernym owemu wybraniu przez Boga. Niech Niepokalana będzie naszą przewodniczką w kroczeniu po niełatwych drogach do świętości.

 

ROZWAŻANIA ADWENTOWE 2020.12.07

PONIEDZIAŁEK II TYGODNIA ADWENTU

07.12.2020

 

„Wstań i chodź”. / Łk 5,17-26/

 

teologiaAdwent jest czasem wstawania z upadków, grzechów, złych nawyków. Jest pozwalaniem, by to Jezus swoją mocą nas uzdrawiał, jak uzdrowił sparaliżowanego człowieka, o czym jest mowa w dzisiejszej Ewangelii.

  

Tym, co pozwoliło Jezusowi tego dokonać była wiara. Jezus, widząc ich wiarę, rzekł: Człowieku, odpuszczone są ci twoje grzechy. Czy moją wiarę też widać? Wiarę czterech mężczyzn widział cały tłum. Oni przez ludzi przeciskali się do Jezusa, nie wstydzili się, nie myśleli, co inni pomyślą, gdy ich zobaczą na dachu. Szli prosto przed Jezusa. Tylko taka wiara może sprawić cud. Bo tylko ona jest prawdziwa. Czego nas zatem uczy dzisiejsza Ewangelia? Uczy nas tego, że do Jezusa trzeba nam przychodzić z wiarą. I innych z wiarą Jemu przynosić. Nie ma innego sposobu dostania się do Niego. I nie ma też innego sposobu dostania czegoś od Niego. To wiara czyni cuda.

 

Z wiarą zatem przystąpmy do spowiedzi adwentowej i innych do niej zachęcajmy. Niech każdy przed świętami usłyszy: Człowieku, odpuszczone są ci twoje grzechy. Wtedy święta nie będą „imprezą” zimową, ale prawdziwym spotkaniem z przychodzącym Chrystusem, Bogiem z nami.

II NIEDZIELA ADWENTU 2020

2 NIEDZIELA ADWENTU

06.12.2020

 

„Przyjmowali od niego chrzest w rzece Jordan, wyznając swoje grzechy”. /Mk 1, 5/.

 

2-niedziela-adwentuW liturgii słowa dzisiejszej II Niedzieli Adwentu towarzyszy nam w sposób szczególny św. Jan Chrzciciel. Nazywany jest on często poprzednikiem Chrystusa, ponieważ poprzedzając Jego przyjście przygotował Mu drogę. Ale dlaczego to przygotowanie było niezbędne? Marek daje nam wskazówkę, wyjaśniając, że Jan „głosił chrzest nawrócenia na odpuszczenie grzechów” (Mk 1,4). Jan zdawał sobie sprawę, że grzech nie pozwala ludziom zbliżyć się do Boga, toteż proponował jedyny środek zaradczy, który mógł im pomóc przyjąć przychodzącego Chrystusa – nawrócenie i odpuszczenie grzechów.

 

My także podczas Adwentu przygotowujemy się na przyjście Mesjasza, a to przygotowanie zakłada również nasze nawrócenie. Podobnie jak ludzie przychodzący nad Jordan wiemy, że zgrzeszyliśmy i potrzebujemy przebaczenia, gdyż ono mam moc skruszyć nasze serca i otworzyć nas na Chrystusa i jego łaskę.

 

Postanówmy więc sobie koniecznie w tych najbliższych dniach przed świętami skorzystać z sakramentu pokuty, aby przychodzący do nas Chrystus narodził się w naszych sercach.

ROZWAŻANIA ADWENTOWE 2020.12.05

SOBOTA I TYGODNIA ADWENTU

05.12.2020

 

„A widząc tłumy, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce niemające pasterz.... /Mt 9, 3/

 

modlitwaepl.blogspotW dzisiejszej Ewangelii patrzymy na Chytrusa obchodzącego miasta i wioski. Nie tylko jednak chodził, lecz także leczył wszystkich chorych i słabych. A kiedy widział tłumy, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce niemające pasterza.

 

W tym miłosiernym akcie podejmowanym przez Chrystusa dostrzegamy coś bardzo ważnego. Mianowicie, Jezus wyraźnie chce przedłużyć swoje miłosierdzie przez działanie innych, specjalnie do tego powołanych. Dlatego każe prosić pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo, przede wszystkim zaś powołuje do siebie Dwunastu i udziela im władzy, jaką sam posiadał, aby wypędzali duchy nieczyste oraz leczyli chorych i wszelkie słabości.

 

Przez posługę powołanych do służby Bożej, doznajemy Bożego miłosierdzia. Doznajemy tego miłosierdzia, gdy przystępujemy do sakramentu pokuły. Prośmy dziś Boga o łaskę miłosierdzia dla wszystkich chrześcijan i ludzi dobrej woli.

ROZWAŻANIA ADWENTOWE 2020.12.04

PIĄTEK I TYGODNIA ADWENTU

04.12.2020

 

„Oni jednak, skoro tylko wyszli, roznieśli wieść o Nim po całej tamtejszej okolicy”. /Mt 9, 31/

 

bractwoslowa1Trudno dziwić się radości uzdrowionych ślepców. Oto bowiem cały przepiękny świat w jednej chwili – być może po raz pierwszy w ich życiu – ukazał się ich oczom. Mogli w końcu na własne zobaczyć to, co dotychczas musiało pozostawać wyłącznie w ich wyobraźni. To trochę tak, jakby narodzili się na nowo. Jakkolwiek stanowiło to z pewnością jakieś wyzwanie, to jednak odzyskany wzrok musiał im dawać niesamowity impuls do działania. To owocujące cudem spotkanie z Jezusem wzbudziło w nich pragnienie pójścia w świat i dzielenia się swoją radością ze wszystkimi napotkanymi ludźmi.

 

Tymczasem my każdego dnia doświadczamy spotkania z Jezusem w Eucharystii – spotkania, które również owocuje cudem. Nie chodzi tu o jakieś spektakularne uzdrowienia czy wskrzeszenia, ale o cud Eucharystii – cud przemiany chleba w Ciało Chrystusa i wina w Jego Krew. Ten cud dzieje się na naszych oczach podczas każdej Eucharystii. Ale chyba jednak trochę nam on spowszedniał… Bo raczej doświadczywszy tego cudu, nie ruszamy natychmiast w świat, by głosić radość płynącą z tego cudownego spotkania.

 

Każda Msza Święta kończy się słowami posłania: Idźcie w pokoju Chrystusa! to nie są jedynie kurtuazyjne życzenia w stylu: Dobrego dnia! czy Zostańcie z Bogiem! To są słowa posłania na misje – nie do dalekich krajów, ale do tych wszystkich ludzi, pośród których żyjemy na co dzień, do tych wszystkich, którzy mają małą wiarę albo nawet całkowicie tę wiarę utracili. A, jak powiedział niedawno kard. Robert Sarah, prefekt Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, promując swą najnowszą książkę, „utrata wiary w rzeczywistą obecność Jezusa w Eucharystii – to powoduje dzisiaj ten ogromny kryzys w Kościele”. Tak więc zadaniem wszystkich nas, chrześcijan wierzących w to, że Chrystus podczas Mszy Świętej staje się obecny pośród nas w Najświętszych Postaciach Chleba i Wina, jest głoszenie tej prawdy wszem i wobec.

Polecamy

Polecamy

Polecamy