„Niech zstąpi Duch Twój i odnowi ziemię”. /Psalm/

Dziś obchodzimy uroczystość Zesłania Ducha Świętego. Zebrani w naszym parafialnym wieczerniku na celebrowaniu Eucharystii wspominamy dar Ducha Świętego udzielony Apostołom, początki Kościoła i jego misję względem wszystkich języków, ludów i narodów.

Myślimy również o darze Ducha Świętego udzielonym nam w sakramentach chrztu św. i bierzmowania.

Dziękujemy także za dary i owoce, jakie stają się naszym udziałem, w wyniku współpracy z Duchem Świętym.

„Pan wśród radości wstępuje do nieba.” /Psalm/

Dzisiaj wraz z całym Kościołem wpatrujemy się w Chrystusa, który pełen chwały wstępuje do nieba. Od chwili zmartwychwstania minęło więc 40 dni. Jezus uroczyście wstępujący do nieba wskazuje nam kierunek naszej ziemskiej wędrówki, ziemskiej pielgrzymki.

Zanim jednak wstąpił do nieba, nie zostawił nas samych. Zapowiedział zstąpienie Ducha Świętego i liczne znaki, które będą towarzyszyć głoszeniu Ewangelii.

Oczekujemy na Zesłanie Ducha Świętego. I podobnie jak uczniowie, jesteśmy posłani, żeby głosić wszędzie Ewangelię.

„Wytrwajcie w miłości mojej”. /J 15,9-17/

W Ewangelii dzisiejszej Chrystus zaprasza nas do trwania w Jego miłości. To trwanie jest jednak możliwe dlatego, że On sam pierwszy nas umiłował. A w Nim jesteśmy umiłowani przez Boga Ojca.

Pan Jezus pragnie, abyśmy się wzajemnie miłowali, tak jak On nas umiłował – On pragnie, abyśmy Go naśladowali w miłości – a im bardziej otworzymy się na Jego miłość i doświadczymy jej w naszym życiu – tym bardziej to Jego życzenie spełnimy.

Miejscem i przestrzenią miłości jest wspólnota Kościoła, która uczy i utrwala miłość przez wzywanie nas do pojednania i nawrócenia.

„Tyś wielką chlubą naszego narodu.” /Psalm

Jako dzieci narodu polskiego, gromadzimy się dzisiaj, by złożyć hołd Bogu.

Gromadzimy się także, by okazać naszą miłość wobec Maryi, któ­rą czcimy

jako Królową Polski, Matkę naszego narodu.

Oto Ona od ponad 600 lat w swym obrazie „Jasnej broni Częstochowy"

i całej Polsce wyprasza wiarę, jednoczy ją i prowadzi do swego Syna.

Niech więc sławi Ją nasza pieśń, niech otacza ją nasza modlitwa i miłość,

byśmy wierni Bogu i Kościołowi, stali się znakiem Chrystusa wśród narodów.