„Uzdrowił wielu dotkniętych rozmaitymi chorobami…” /Mk 1,29-39/

Kościół w którym się gromadzimy jest miejscem pustynnym, gdzie od codziennych trosk możemy odpocząć i wsłuchiwać się w słowo, które pochodzi z Bożych ust.

Liturgia Słowa dzisiejszej niedzieli ukazuje nam Jezusa jako Lekarza dusz i ciał. Zbawiciel, patrząc na ludzką biedę duchową i cielesne cierpienie wychodzi naprzeciw temu wszystkiemu, co ogranicza człowieka: leczy, uzdrawia, podnosi na duchu poprzez Słowo, które ma moc nas zbawić.

Pozwólmy znaleźć się Jezusowi, który przychodzi dziś do nas w słowie. Niech to słowo leczy i uzdrawia nas oraz podnosi na duchu w codzienności.

„Zdumiewali się Jego nauką” Mk 1, 21-28

Słowa głoszone przez Jezusa wywołują u Jego słuchaczy wielkie zdumienie. Ludzie zauważają, że uczy On jak ten, który ma władzę oraz że jest to nowa nauka z mocą. Skąd zatem płynie ta moc i nowość nauczania Jezusa?

Chrystus głosi Słowa Boga i mocą tego Słowa potrafi ocalić człowieka, zmienić jego życie, uzdrowić go, uwolnić, uratować.

Taka jest bowiem moc Słowa Bożego. Także, kiedy my czytamy Ewangelię, Słowo to, które jest pełne mocy  Ducha Świętego, może i w naszym życiu dokonać swojego dzieła. Poddajmy się dziś działaniu Słowa Pana, słuchajmy go z wiarą, wprowadzajmy w życie,

„Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię”. /Mk 1, 14-20/

Słowo Boże wzywa nas dzisiaj do uznania swojej grzeszności i przemiany swojego życia, bo „czas jest krótki” i „bliskie jest królestwo Boże”.

Człowiekowi otwartemu na Boże przebaczenie i miłość, „która trwa od wieków”, łatwiej przyjąć powołanie życiowe, które Bóg w swojej nieskończonej dobroci przygotował.

Prośmy Ducha Świętego, aby Słowo Boga, które za chwilę usłyszymy przemieniało nas i przyniosło błogosławiony owoc.