„Ten lud czci mnie wargami, lecz sercem swym daleko jest ode mnie”. /Mk 7,1-8/

W dzisiejszej Ewangelii Jezus z wyrzutem stwierdza: „ten lud czci mnie wargami, lecz sercem swym daleko jest ode mnie”. Mówi więc Jezus o pewnego rodzaju obłudzie, która sprawia, że człowiek stwarza pozory bycia kimś pobożnym, szlachetnym.

Powyższe słowa Chrystusa mają szersze grono adresatów, nie tylko ewangelicznych uczonych w Piśmie i faryzeuszy. Tyczą one wszystkich ludzi, gdyż każdemu człowiekowi grozi niebezpieczeństwo zredukowania wiary do pewnych formalistycznych praktyk religijnych. Zatem zastanówmy się nad sobą, nad naszą zdrową wewnętrzną pobożnością.

Każda Eucharystia ma moc przemienić nasze myśli i czyny naszego życia. Otwórzmy zatem nasze serca przed naszym Panem i prośmy Go, aby wszedł do naszego serca i oczyścił je od nieuporządkowanych przywiązań.

„Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem”.. / J 6, 55.60-69/

Pan Jezus przygotowywał uczniów do ustanowienia Eucharystii. Zanim uczynił to w wieczerniku, wiele razy mówił o tym, że jest prawdziwym pokarmem, dającym życie wieczne.

Eucharystia to największy skarb Kościoła. W niej w sposób prawdziwy                     i rzeczywisty, jest obecny zmartwychwstały Chrystus. Dlatego ogromnie ważne jest, abyśmy w sposób godny i z ogromną miłością przyjmowali Chrystusa do swojego serca w Komunii świętej.

Wierzymy bowiem, że spożywając Jego Ciało i Krew, ukryte pod postaciami chleba i wina, mamy życie wieczne.

„Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona" /Łk 1,39-56/

Przeżywamy w dniu dzisiejszym uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Prawdę wiary o tym, że Maryja po ziemskim życiu z ciałem i duszą została wzięta do chwały niebieskiej i wywyższona przez Boga jako Królowa, ogłosił papież Pius XII w 1950 roku. Ta proklamacja dogmatu była przypieczętowaniem starodawnej tradycji.

W Polsce ta uroczystość jest znana i obchodzona jako święto Matki Bożej Zielnej. Dlatego przynosimy  dziś do świątyni bukiety ziół, kwiatów, aby dziękować Stwórcy za dar pierwszych zbiorów właśnie w dniu, w którym osiąga pełnię zbawienia Maryja – Najdojrzalszy Owoc odkupionej ludzkości.

Ofiarujmy Jej dziś nasze serca i codzienny trud przybliżania się do Boga. Przecież na wzór Maryi mamy starać się być ludźmi wniebowzięcia – tymi, którzy świadomie i zdecydowanie podążają ku Niebu.

„Ja jestem chlebem życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął”.. / J 6, 24-35/

Bóg nigdy nie zostawia człowieka samego, zawsze jest przy nim, zawsze służy mu swą pomocą, jest dla człowieka wsparciem, o czym mówi nam dzisiaj pierwsze czytanie z Księgi Wyjścia. Natomiast Ewangelista Jan nawiązuje do starotestamentalnego wydarzenia mówi, że prawdziwym chlebem, jaki Ojciec daje z nieba, jest Jego Syn – Jezus Chrystus. Tylko On jest Chlebem Życia, kto w Niego wierzy, nie będzie łaknął i pragnął.

Tylko Chrystus ma moc przyoblec nas przyoblec w nowego człowieka, stworzonego na „obraz Boga w sprawiedliwości i prawdziwej świętości”, o czym przypomina nam święty Paweł w Liście do Efezjan.

W ciszy i w skupieniu wsłuchajmy się w proklamowane do nas słowo samego Boga.